కథ2011 – ఆవిష్కరణ సభలో “సరిహద్దు” కథానేపథ్యం

కథ2011 – ఆవిష్కరణ సభలో “సరిహద్దు” కథానేపథ్యం

జాజర

కథ2011 – ఆవిష్కరణలో “సరిహద్దు” కథానేపథ్యం ప్రసంగ పాఠం ఇది. నా తరపున చదివి వినిపిస్తున్నందుకు వాసిరెడ్డి నవీన్ గారికి కృతజ్ఞతలు.

తిరుపతి నుండి మధురాంతకం నరేంద్ర, వారి మిత్రుల ఆధ్వర్యంలో ఏటా వచ్చే – కథావార్షిక-2011 లో కూడా ఈ సరిహద్దు కథ వచ్చింది.


0000000000000000000

తెలుగు కథా సాహిత్యాన్ని తమ రచనలతో పరిపుష్టత కలిగించిన ఇంత మంది లబ్ధప్రతిష్టులైన కథామహులను ఉద్దేశించి నా ఈ నాలుగు మాటలు చెప్పడం నిజంగా పెద్ద సాహసమే! ఒక చిన్న కథ కల్పించిన ఇంత పెద్ద అవకాశమూ, ఆనందమూ, సందర్భమూ నా వరకూ ఎంతో గొప్పవి.

ముందుగా – గత ఇరవయ్యేళ్ళుగా క్రమం తప్పకుండా ప్రతీ ఏటా కథ పేరున ఒక పుస్తకం తీసుకొస్తున్న శ్రీ వాసిరెడ్డి నవీన్, శ్రీ పాపినేని శివశంకర్ల కృషి ప్రశంసనీయం. నాలుగు వాక్యాలు తీరిగ్గా కూర్చుని చదవడానికే సమయం చిక్కని ఈ వేగ భరితమైన జీవితంలో – ఆ ఏడు వచ్చిన కథల్ని శ్రద్ధగా చదివి, ఏరి, వడబోసి ఒక సంకలనం తీసుకురావాడం ఆషామాషీ వ్యవహారం కాదు. దానికి ఎంతో శ్రద్ధా, ఓపికే కాదు; కథంటే అంకిత భావం కూడా కావాలి. అప్పుడే ఇలాంటివి చేయగలుగుతారు. అందుకు వీరిరువురినీ ప్రత్యేకంగా అభినందించాలి.

చాలా కథలు అప్పటి కాలాన్నీ, యుగలక్షణాలనీ పట్టి చూపిస్తాయనడంలో సందేహం లేదు. ఆ కాలం నాటి నాగరిక జీవనాన్ని ప్రతిబింబిస్తూనే అందులో లోపించిన సంస్కారాన్నీ, విలువల్నీ సూచన ప్రాయంగా ఎత్తి చూపిస్తాయి. అలా చూపించడంలో ఊహకందని నిజాయితీ, నిబద్ధతా ఉన్న కథలే చాలా కాలం గుర్తుండిపోయే అవకాశం ఉంటుంది. ఒకవేళ ప్రస్తుత స్థితిగతులు మారినా, ఆ కథా రచనలో ఉన్న నిజాయితీ పాఠకుల్ని గతంలోకి జుట్టు పట్టుకొని లాక్కెళుతుంది. అప్పటి వాతావరణంలో పాఠకుణ్ణి ఆలోచన్ల లోయలోకి తోసేస్తుంది. కథ జీవితంల్లోంచే పుట్టినా ఒక సరికొత్త రూపంలో జీవితాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. అందుకే ఇప్పటికీ చాసో కథలూ, కుటుంబరావూ, చలం శ్రీపాద వారి కథలూ చదివి వాటిల్లో మమేకం అవుతాం. దేశకాల పరిస్తితుల బట్టి మనుషుల జీవితాలు మారుతాయి. సమస్యలూ మారుతాయి. సమాధానాలు మారుతాయి. సరిగ్గా ఇటువంటి సందర్భంల్లోంచి పుట్టిన కథే “సరిహద్దు”.

అమెరికా జీవితం అంటే చాలామందికి ఒక విలాస విహార జీవితం. అక్కడి ప్రజలందరూ హాయిగా జీవితాన్ని అనుభవిస్తారన్న ఒక ప్రచారం వుంది. కానీ ఆ జీవితంలో కూడా కష్టం ఉంది. బాధుంది. సంఘర్షణుంది. అంతకు మించి పోరాటం ఉంది. పరాయి దేశం నుండి చట్టబద్ధంగా వచ్చిన నాలాంటి వారి కష్టం కంటే, చట్టవిరుద్ధంగా దేశంలోకి చొరబడిన వారి సంఘర్షణ చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. 2001లో సరిగ్గా నాకు ఇటువంటి వ్యక్తి అంటే చట్ట విరుద్ధంగా అమెరికాలో ఉంటున్న ఒక వ్యక్తి తారసపడ్డాడు. అతను నేను పనిచేసే కంపెనీలో జానిటర్ పనులు అంటే బాత్రూములు శుభ్రపరిచే పని చేసేవాడు. సాఫ్ట్‌వేరు ఉద్యోగాలకీ వేళాపాళా వుండదు. ఒక సారి రాత్రి ఆలస్యంగ వర్కులో ఉన్న నాకు ఒక జానిటర్ ఇంగ్లీషు చక్కగా మాట్లాడుతూ కనపించాడు. సాధారణంగా ఈ పనులు చేసేవాళ్ళు అంత పెద్దగా చదువుకున్న వాళ్ళు కారు. అతని ఇంగ్లీషు భాష చదువుకున్న వాడి తీరున అనిపించి, వివరాలు అడిగితే అతను అమెరికా రావడానికి పడ్డ యాతన అంతా చెప్పుకొచ్చాడు. అలా మొదలయిన పరిచయంలో నాకు చట్టవిరుద్దంగా అమెరికాలో ఉండే అనేకమంది గురించి తెలిసింది. సాధారణంగా అమెరికాలో చట్టాలు కఠినంగా ఉంటాయి. అందునా దేశంలోకి చొరబడ్డవారిపైన మరింత కఠినంగా ఉంటాయి. పైగా ఇక్కడ వైద్య భీమా అంటే హెల్త్ ఇన్స్యూరెన్స్ వంటివి లేనిదే బ్రతకడం కష్టం. ఇటువంటి పరిస్థిల్లో వచ్చిన వాళ్ళు ఎలా చట్టబద్ధంగా మారుతారు? వీళ్ళని చూసీ చూడనట్లు ఎందుకు వదిలేస్తారు? వీటి వెనుకున్న రాజకీయ కోణం ఏవిటి? ఆ జానిటర్ చెప్పినవి విన్నాక ఇలాంటి ప్రశ్నలన్నీ తలెత్తాయి. ఆ జీవితాన్ని నిజాయితీగా చిన్న కథా రూపంలో చూపించడానికి నేను ప్రయత్నించాను. ఒక్కోసారి కథా వస్తువున్నా కథా కథనం ఎలా వుండాలన్నది పెద్ద సమస్యగా మారుతుంది రచయితలకి. అంటే ఏ పాత్ర ద్వారా కథ చెప్పించాలన్నది ఓ పట్టాన తెమలదు. అలాగే ఏ రూపంలో కథ చెబితే అర్థవంతంగా, ఉద్వేగ భరితంగా ఉంటుదన్నది కూడా ముఖ్యమైన విషయం అవుతుంది. ఈ సరిహద్దు కథలో ఏ పాత్ర అయితే సంఘర్షణకి గురవుతుందో ఆ పాత్ర ద్వారా చెప్పిస్తేనే నిక్కచ్చిగా, నిజాయితీగా ఉంటుందనిపించింది. అందుకే ఉత్తరంలో చెప్పించడం అనే ఒక వాహకం ఉపయోగించుకొని ఈ కథని నడించాను. కథ పుస్తకంలో ఈ ఏట వచ్చిన ముఖ్య కథల పక్కన చేరడమే దీనికొచ్చిన ప్రత్యేక ప్రశంస. ఇంతకు మించినది ఏవుంటుంది? పాఠకులు చదవగానే వచ్చే స్పందన రచయితలకి తెలిస్తే వచ్చే ఆనందం ఎలాగూ ఉంటుంది.

ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలి. ఈ కథని ఒక ప్రముఖ దినపత్రికా, ఒక ప్రముఖ వారపత్రికా బాగో లేదని తిరస్కరించాయి. ఒక పత్రిక మరీ పెద్దదై పోయిందీ, రెండు పేజీలకి కుదిస్తే వేస్తామని అంది. చివరకి సాక్షి పత్రిక తప్పకుండా వేసుకుంటామని చెబుతూ, 14 పేజీల కథని 9 పేజీలకి కుదించమని అడిగాయి. ఆ అంట కత్తెర పని కూడా నాకే అంటగట్టారు. లోకో భిన్న రుచి లాగా కథో భిన్న రుచి అన్నట్లుగా ఈ సరిహద్దు కథ పత్రికా కార్యాలయాలల్లో సంపాదకులను దాటి సరిహద్దులు దాటి
మీ ముందికి ఈ రూపంలో వచ్చింది. ఇదీ నా కథ వెనుక కథ. మీరు చదివి నచ్చితే పదిమందితో పంచుకోండి. నచ్చకపోతే నా చెవిన వేయండి. రాయబోయే కథలకి అది ఉపయోగపడుతుందన్నది నా నమ్మకం.

సభాముఖంగా మీ అందర్నీ కలవలేకపోయినా, ఇలా అక్షర రూపంలో మిమ్మల్ని పలకరించడం ఎంతో సంతోషంగా ఉంది. ఈ కథ-2011 పుస్తకంలో వచ్చిన మిగతా కథా రచయితల్నీ మనస్పూర్తిగా అభినందిస్తూ – శలవ్!

– సాయి బ్రహ్మానందం గొర్తి.

ప్రకటనలు

2 వ్యాఖ్యలు »

  1. వ్యదార్ధుల జీవన కడగండ్లను కళ్ళకు కట్టినట్లుగా చూపారు.మీప్రయత్నంలో ఆర్ద్రత పదాలతో పాటు సమాంతరంగా పయనించింది.

  2. good show

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: